Nabrzeże Węgierskie

W latach 1939-1945 linię nabrzeża Węgierskiego zbudowano niezgodnie z pierwotną koncepcją, powodując zwężenie pirsu w stosunku do projektu. Okazało się to niekorzystne z punktu widzenia założeń rozwojowych portu.

Źródło: Czesław Kleban, Port Gdynia 1922-1972, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1973

Nabrzeże Francuskie

W latach 1997-1999 wykonano remont Nabrzeża Francuskiego (IMiG nr 3/2001), którego stan techniczny wykluczał dalszą eksploatację, zmodernizowano pirs na przedłużeniu Nabrzeża Francuskiego, umocniono dno, obudowano pole refulacyjne między Nabrzeżami: Holenderskim, Belgijskim i przedłużonym Francuskim.

Literatura: Czesław Kleban, Port Gdynia 1922-1972, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1973.

Magazyn – Nr 10

Wybudowany w 1938 r. na terenie Wolnej Strefy Celnej

Literatura:

Magazyn firmy Cukroport – Nr 3

Źródło:

Magazyn firmy Konkel

Wybudowany w 1933 r. przy ulicy świętego Piotra

Literatura: Rocznik Rady Interesantów Portu w Gdyni, Gdynia 1937.

Magazyn firmy Nordia Hawe

Wybudowany w 1933 r. przy nabrzeżu Rybnym

Literatura: Rocznik Rady Interesantów Portu w Gdyni, Gdynia 1937.

Magazyn firmy Budzisz

Wybudowany w 1933 r. przy ulicy świętego Piotra

Literatura: Rocznik Rady Interesantów Portu w Gdyni, Gdynia 1937.

Magazyn firmy Mewa

Wybudowany w 1933 r. w drugiej linii nabrzeża Angielskiego

Literatura: Rocznik Rady Interesantów Portu w Gdyni, Gdynia 1937.

Mapa portu gdyńskiego z 1935 roku

Źródło: XV lat polskiej pracy na morzu, Instytut Wydaw. Państwowej Szkoły Morskiej, Gdynia 1935.

Bałtycka Baza Masowa

Bałtycka Baza Masowa to spółka powołana przez Zarząd Morskiego Portu Gdynia S.A. oraz Zakłady Azotowe ‘PUŁAWY’ S.A. do obsługi eksportu polskich produktów chemicznych, a w szczególności nawozów sztucznych

We wrześniu 1996 roku Morski Port Handlowy Gdynia SA (MPHG) oraz Zakłady Azotowe “Puławy” S.A. podjęły decyzję o utworzeniu spółki Bałtycka Baza Masowa Sp. z o.o. Wspólnicy objęli po 50% udziałów. Podejmując decyzję o budowie na terenie gdyńskiego portu terminalu dedykowanego, bezpośrednio przy Basenie III, wspólnicy przyjęli zgodnie, że masa ładunkowa niezbędna do prawidłowego funkcjonowania BBM będzie pochodziła przede wszystkim z ZA PUŁAWY i Zakładów Azotowych w Tarnowie-Mościcach SA. Podjęto również zobowiązanie, iż masa ładunkowa z ww. zakładów będzie miała priorytet w obsłudze przez BBM, dzierżawa będzie trwała przez co najmniej 20 lat, z możliwością przedłużenia.

Stanowiska statkowe znajdują się przy Nabrzeżu Szwedzkim i Nabrzeżu Wendy.
Dogodne rozmieszczenie wyposażenia technologicznego terminali w pierwszej linii
brzegowej (u zbiegu dwóch nabrzeży przeładunkowych, z bezpośrednim dostępem do
strefy I i II układu torowego bocznicy kolejowej ZMPG-a), umożliwia spółce jednocześnie realizację wielu usług przeładunkowych. Terminale BBM pełnią rolę kluczowego węzła transportowego i logistycznego dla nawozów rolniczych, w którym krzyżują się linie różnych gałęzi transportu i gdzie istnieją możliwości skorzystania z dodatkowych usług, na przykład konfekcjonowania towarów.

W 1998 r., na podstawie poręczeń wspólników, spółka otrzymała kredyt i rozpoczęła
budowę terminali. W maju 1999 r. uzyskano pozwolenie na użytkowanie terminalu przeładunków nawozów płynnych, zaś w grudniu 1999 r. został on oddany do eksploatacji.
W 2000 roku spółka otrzymała pozwolenie na użytkowanie terminalu nawozów sypkich.

W chwili obecnej Bałtycka Baza Masowa świadczy szeroki wachlarz usług przeładunkowo-składowych wykorzystując dwa terminale:

Terminal przeładunkowo-składowy ładunków płynnych o pojemności 21.000 m3 przeznaczony jest obecnie do obsługi eksportu roztworu saletrzano-mocznikowego oraz importu ładunków III klasy niebezpieczeństwa pożarowego i pozaklasowych w relacji bezpośredniej.

Terminal przeładunkowo-składowy ładunków sypkich luzem o pojemności 65.000 ton przeznaczony jest obecnie do obsługi eksportu polskiego siarczanu amonu oraz eksportu, importu lub tranzytu morskiego innych nawozów sypkich takich jak sól potasu, saletrzak, mocznik i inne. Specjalistyczne stanowisko rozładunku wagonów umożliwia obsługę zarówno wagonów samowyładowczych z dolnym oraz bocznym wysypem jak i wagonów typu węglarka. System wysokowydajnych przenośników taśmowych wraz z ładowarką statkową pozwala na sprawny rozładunek wagonów, transport towaru do magazynu oraz załadunek statków, wagonów lub samochodów.

W latach 2001-2002 nastąpiło załamanie eksportu nawozów płynnych, spowodowane restrykcjami nałożonymi przez Unię Europejską na ZA PUŁAWY. Zmiany te spowodowały, iż podjęto decyzję o przebudowie terminalu nawozów płynnych w kierunku przystosowania go do obsługi dodatkowo paliw płynnych i ładunków neutralnych, w celu wykorzystania potencjału spółki do świadczenia innych usług. W 2014 r. podjęto decyzję o budowie terminalu do obsługi ładunków sypkich w workach typu big bag. Terminal został wybudowany i oddany do eksploatacji w 2015 r

W latach 2001-2002 nastąpiło załamanie eksportu nawozów płynnych, spowodowane restrykcjami nałożonymi przez Unię Europejską na ZA PUŁAWY. Zmiany te spowodowały, iż podjęto decyzję o przebudowie terminalu nawozów płynnych w kierunku przystosowania go do obsługi dodatkowo paliw płynnych i ładunków neutralnych, w celu wykorzystania potencjału spółki do świadczenia innych usług. W 2014 r. podjęto decyzję o budowie terminalu do obsługi ładunków sypkich w workach typu big bag. Terminal został wybudowany i oddany do eksploatacji w 2015 r. Dla osiągnięcia powyższego celu spółka w szczególności zakupiła specjalistyczne urządzenia przeładunkowe i wybudowała dodatkowe magazyny o łącznej powierzchni 2.400 m2.

Literatura: Bałtycka Baza Masowa, https://bbm.gdynia.pl/o-firmie,3,pl; Janusz Dąbrowski, Beata Szymanowska, Hanna Klimek, Bałtycka Baza Masowa Spółka z o.o. jako ogniwo w łańcuchach dostaw, [w:] Studium przypadku. Przedsiębiorstwo w łańcuchu dostaw, Polskie Towarzystwo Ekonomiczne Oddział w Gdańsku, Gdańsk 2019.

Morska Przeładownia Gazu

W listopadzie 1997 roku przy nabrzeżu Śląskim włączono do eksploatacji nowy, pierwszy w polskich portach, terminal do obsługi gazu w stanie ciekłym – Morską Przeładownię Gazu

Alpetrol Sp. z o.o. stanowi część Grupy Kapitałowej ONICO S.A. Jest jednym z trzech takich terminali występujących na terytorium Polski. Terminal posiada multilogistyczną infrastrukturę dla operacji z gazem LPG (nabrzeże morskie z nowoczesnymi rurociągami do przepompowywania gazu, stanowiska do załadunku cystern kolejowych i autocystern, magazyny) z możliwością pracy rurociągów w systemie duplex (możliwość przepompowywania gazu w obu kierunkach tj. odbioru jak i załadunku)

Pierwszą partię 450 ton płynnego gazu, pochodzącą z krajów Morza Bałtyckiego, przywiózł do Gdyni statek armatora koncernu BP Danish Dark. Terminal zbudowany przez firmę Semgaz z Konina został przystosowany do przeładunku płynnego propan – butanu ze statków na wagony – cysterny lub autocysterny. Początkowo był on wyposażony w dwa zbiorniki o pojemności 200 nr oraz pompy o zdolności załadunkowej 100 ton w ciągu godziny. Zastosowana technologia pozwalała na przyjmowanie jednostek z ładunkiem 3 tys. ton. Roczna zdolność przeładunkowa tego terminalu wynosił 350 tys. ton. W 2007 r. został zmodernizowany.

W październiku 2015 Alpetrol Sp. z o.o. została właścicielem terminala Spółka Alpetrol od czasu przejęcia terminala dokonała szeregu inwestycji infrastrukturalnych. Obecnie terminal posiada techniczne zdolności przeładunkowe 400 tysięcy ton gazu płynnego rocznie. Terminal obsługuje statki o masie do 4000 ton gazu płynnego, głębokości zanurzenia 8,40 m i długości 130 m.

Literatura: Tadeusz Palmowski, Port gdyński w okresie restrukturyzacji, “Prace Komisji Geografii Komunikacji”, T. IV, Warszawa – Rzeszów 1998; Alpertol, https://alpetrol.pl/o-nas/

Tor podejściowy

Płynąc od strony morza, po minięciu pławy świetlnej „GN”, do wejścia głównego, do portu Gdynia, prowadzi nabieżnik 271,5°. Po przepłynięciu dystansu ok. 4,7 Mm przechodzi się przy pławie świetlnej „GD”, o charakterystyce światła białego Iso. 10 s, wystawionej w osi nabieżnika świetlnego. Pława GD stanowi początek toru podejściowego do portu w Gdyni i jest wystawiona na wschodniej granicy redy portu. Całkowita długość toru wynosi 6550m (c.a. 3,54 Mm). W odległości 3770m (c.a. 2,04 Mm) od pławy ‘GD’ wystawiona jest bramka ‘G1-G2’ (dystans między pławami wynosi 185 m). Pławy G1 i G2 są pławami świetlnymi oznakowującymi tor wodny zakotwiczonymi na głębokości c.a. 14-15 m.

Batymetria na podejściu do portu w Gdyni ulega stopniowemu spłyceniu. Pława ‘GD’ jest posadowiona na głębokości c.a. 27 m, dalej dno stopniowo podnosi się i osiąga głębokość ok. 14-15m w okolicy bramki G1-G2. Dno akwenu po obu stronach toru podejściowego jest nieregularne i wykazuje miejscowe spłycenia.

Literatura: Materiały Urzędu Morskiego w Gdyni, https://www.umgdy.gov.pl/bezpieczenstwo-morskie/kapitanat-portu-gdynia/informacje-nawigacyjne/

Bałtyk, Spółdzielnia Ekspedycyjno-Przeładunkowa z o.u.

Literatura: Czesław Kleban, Port Gdynia 1922-1972, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1973.

Balsped, Bałtycka Spółka dla Międzynarodowego Transportu, Sp. z o.o.

Literatura: Czesław Kleban, Port Gdynia 1922-1972, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1973.

Biuro Odbioru Transportów Morskich UNRA (BOTM)

Literatura: Czesław Kleban, Port Gdynia 1922-1972, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1973.

Foreman, Zrzeszenie Przeładunkowo-Spedycyjne Pracowników Portowych, Spółdzielnia Pracy z o.u.

Literatura: Czesław Kleban, Port Gdynia 1922-1972, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1973.