Za tych co na morzu … : morskie opowieści / Stanisław Maria Szczepański. – Gdynia : Pomorska Oficyna Wydawniczo-Reklamowa PORTA MARE, 2009. – 160 s., [8] k. tabl. : il.

Kolejny zbiór pełnych humoru opowiadań napisanych przez I oficera – mechanika, z ponad 33-letnią praktyką morską, ze Świnoujścia, wiernie oddających specyfikę życia marynarskiego. Największym jej atutem jest autentyczny marynarski język.

Wspomnienia marynarskiego mundurka : opowieści morskie i śródlądowe / Stanisław Maria Szczepański. – Gdynia : Porta Mare – Pomorska Oficyna Wydawniczo-Reklamowa, 2013. – 140 s. : il.

Stanisław Maria Szczepański na lamach niniejszej książki wprowadza Czytelników w niepowtarzalny klimat swojej szkoły, którą było Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu. Z ogromnego sentymentu za tymi cudnymi, szkolnymi latami powstała ta książka. Napisana została wprawdzie ręką Staszka Szczepańskiego, ale jej inicjatorem i – sądzę, że mogę tak powiedzieć – zbiorczym autorem, była wymieniona na str. 5 grupa kilkunastu jego kolegów, również absolwentów tej szkoły. To oni swoimi rozlicznymi działaniami, wspomnieniami, częstym przypominaniem ciekawszych wydarzeń z tego wspaniałego okresu, anegdotami o lubianych i nielubianych nauczycielach itp. zmusili Staszka do – jak sam pisze – rocznej podróży w przeszłość, którą sam też bardzo przeżył jako wielką niekłamaną przyjemność.
Niniejsza książka skierowana jest przede wszystkim do ogromnej rzeszy pozostałych absolwentów TŻŚ, które w latach 1950-2005 było liczącą się w Polsce kuźnią kadr marynarskich dla żeglugi śródlądowej i morskiej, a także dumą i chlubą Wrocławia – będącego w tamtym okresie prężnym ośrodkiem żeglugi śródlądowej w Polsce, siedzibą zjednoczenia, największego wtedy tego typu przedsiębiorstwa „Żeglugi na Odrze”, specjalistycznego ośrodka naukowo-badawczego, stoczni rzecznej itp. Ale nie tylko. Jest też doskonałym materiałem ilustrującym zmiany jakie zaszły w Polsce w szkolnictwie zawodowym, zwłaszcza kształcącym podstawową kadrę dla żeglugi śródlądowej i morskiej. Jest też przyczynkiem do dyskusji, czy w przypadku tego specjalistycznego szkolnictwa, kierunek tych zmian był słuszny. Dla piszącego te słowa jest rzeczą oczywistą, że gdyby dzisiaj Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu, z podobnym programem nauczania i kadrą dydaktyczną, nadal istniało, jego absolwenci nie musieli obawiać się, czy znajdą pracę. Wręcz przeciwnie, praktycznie każdą ich liczbę natychmiast wchłonąłby, zarówno rynek żeglugi śródlądowej w krajach Unii Europejskiej, jak i ogólnoświatowy rynek żeglugi morskiej. W tyglu marynarskich narodowości, jakie spotkać można na morzach świata, Polacy wyróżniają się dobrą znajomością fachu, inteligencją i dbałością o powierzone im mienie. Dlatego, mimo światowego kryzysu, szczególnie dokuczliwego dla transportu morskiego, najczęściej nie muszą obawiać się utraty pracy. Staszek i jego koledzy z technikum zatrudnieni na różnego rodzaju jednostkach pływających różnych armatorów w wielu krajach, praktycznie wszystkich kontynentów, są tego najlepszym dowodem. Trochę szczegółów o ich nietuzinkowym życiu, nie tylko zawodowym można dowiedzieć się również z niniejszej książki.

Trójmiejski Park Krajobrazowy : cztery pory roku / Krzysztof Kamiński. – Gdynia : Pomorska Oficyna Wydawniczo-Reklamowa Jerzy Drzemczewski, 2001. – [6], 17, [176] s. : il.

Album, którego autorem jest Krzysztof Kamiński – znany dziennikarz i artysta fotografik, zawiera 184 zdjęcia przedstawiające najbardziej interesujące i urokliwe fragmenty Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego.
Trójmiejski Park Krajobrazowy przylega do milionowej aglomeracji, obejmującej miasta: Gdańsk, Sopot, Gdynię, Rumię, Redę i Wejherowo i jest jej naturalnym zapleczem rekreacyjnym. Na jego terenie znajduje się siedem prawnie chronionych rezerwatów przyrody (siedem dalszych jest w planie), zarejestrowano 120 pomników przyrody; lasy zajmują ponad 90 proc. jego powierzchni. Liczne doliny, wzgórza, jeziora i potoki nadają mu szczególnego uroku. Wszystko to sprawia, że park posiada niezwykłe warunki do uprawiania aktywnej rekreacji, turystyki pieszej, rowerowej, jeździeckiej i narciarskiej.
Założeniem albumu jest pokazanie unikatowości i piękna przyrody Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego we wszystkich porach roku.

Trójmiasto i okolice / Jerzy Drzemczewski. – Gdynia : Pomorska Oficyna Wydawniczo-Reklamowa, [2005]. 186 s. : il.

Transatlantyki polskie / Jerzy Drzemczewski, Tadeusz Ślebioda. – Gdynia : Pomorska Oficyna Wydawniczo-Reklamowa, 2004. 349 s. : il. – Księgi Floty Ojczystej ; t. 18

Ta bogato ilustrowana książka poświęcona jest 58 letniej historii polskiej żegludze pasażerskiej oraz ludziom, dzięki którym dzieje pływających pod biało-czerwoną banderą transatlantyków są powodem do dumy i podziwu.
Książka jest pierwszą tak obszerną publikacją na polskim rynku wydawniczym poświęconą pasażerskim transatlantykom – prawdziwa kopalnia wiedzy o pływających pod polską banderą statkach pasażerskich, począwszy od pierwszego parowca s/s “Polonia” (zakupionego od Duńczyków w 1930 r. razem z “Kościuszką” i “Pułaskim”), poprzez “Piłsudskiego”, “Sobieskiego”, “Chrobrego”, “Jagiełłę”, aż po jednostki najsłynniejsze – “Batorego” i “Stefana Batorego”, który przeszedł do historii światowej żeglugi jako ostatni transatlantyk o napędzie parowym i w 1988 r. zakończył prawie 150-letnią historię pasażerskiej żeglugi między Europą a Kanadą.
Książka Jerzego Drzemczewskiego (publicysty morskiego, rzecznika prasowego PLO, wieloletniego redaktora naczelnego pisma morskiego “Namiary”) i Tadeusza Ślebiody (wieloletniego oficera na “Batorym” i głównego intendenta PLO), który nie doczekał jej publikacji (zmarł w trakcie pracy nad monografią w sierpniu 2001 r.), przywraca pamięć o najsłynniejszych i owianych legendą zamorskich podróżach liniowców pod biało-czerwoną banderą.
Zgromadzono w niej bogaty i niezwykle zróżnicowany materiał – relacje i wypowiedzi uczestników rejsów, nigdzie niepublikowane dotąd fotografie z archiwów Polskich Linii Oceanicznych, Muzeum Miasta Gdyni, Centralnego Muzeum Morskiego, a przede wszystkim prywatnych zbiorów autorów monografii, załóg statków i uczestników podróży oraz dane statystyczne, dokumenty, plakaty, mapy podróży, historyczne pamiątki i rozkłady rejsów.
Książka jest dość obszerna, składa się bowiem z 392 stron formatu 22,5 x 30 cm. Największym jej atutem jest jednak prezentowany w niej materiał ilustracyjny. W książce znajdują się 883 zdjęcia i inne ilustracje.

Przez tradycję do nowoczesności : Polska Zjednoczona Korporacja Bałtycka 1930-2008 / Jerzy Drzemczewski. – Gdynia : Pomorska Oficyna Wydawniczo-Reklamowa Porta Mare, 2008. – 148 s. : il. – Księgi Floty Ojczystej,; t. 29

Monografia najstarszej, polskiej, morskiej agencji Żeglugowej – Polskiej Zjednoczonej Korporacji Bałtyckiej, a także historia połączeń Żeglugowych naszych portów z Wielką Brytanią od 1920 r. do czasów współczesnych.

Pożegnanie Atlantyku / Jerzy Drzemczewski. – Gdynia : Porta Mare Pomorska Oficyna Wydawniczo-Reklamowa, [2013]. – 183 s. : il. – Księgi Floty Ojczystej ; t. 57

Książka “Pożegnanie Atlantyku” poświęcona jest ostatniemu liniowemu rejsowi “Stefana Batorego”, który z kilku powodów ma trwałe miejsce nie tylko w historii polskiej żeglugi. Podróż ta, która zakończyła się 21 października 1987 r., a więc ponad ćwierć wieku temu, była nie tylko ostatnim rejsem na istniejącej od 1957 r. linii pasażerskiej z Gdyni do Montrealu, ale również końcem trwającej od 18 maja 1936 r. (data inauguracyjnej podróży m/s „Batory” do Nowego Jorku) „morskiej dynastii Batorych” na północnym Atlantyku. Podróż ta zapewniła także „Stefanowi Batoremu” trwałe miejsce w historii światowej żeglugi. Była to bowiem ostatnia, regularna podróż statku pasażerskiego między Europą a Kanadą.
Podczas tego niezwykłego, nie tylko pod względem historycznym rejsu “Stefan Batory” został poddany najtrudniejszej w swoim 36-letnim żywocie, próbie, którą był pojedynek z największym huraganem w rejonie kanału La Manche od 1703 r. Huragan ten podczas, którego siła wiatru dochodziła do 220 km/godz. dorwał polski statek pasażerski (miał wtedy na pokładzie 671 pasażerów i 301 członków załogi) już na Tamizie, która w tych warunkach była wielokrotnie bardziej niebezpieczna niż otwarte morze. Na szczęście “Stefcio” jak pieszczotliwie nazywała go załoga, jako jedna z nielicznych jednostek pływających znajdujących się w tym rejonie wyszedł z walki z tym superhuraganem zwycięsko, tracąc jedynie 2 kotwice i 400 m łańcucha kotwicznego. Szczegóły tej walki z żywiołem stanowią istotną część tej książki.
Warto podkreślić, że książka ta w dużym stopniu oparta jest na scenariuszu dokumentalnego filmu “Dziewiąty – ostatni?”, którego współautorem również jest Jerzy Drzemczewski.